22.03.2026 10:02

BiFF artystycznie zaszalał w bibliotecznej ciszy

Ania Brachaczek (wokal, guitalele) i Hrabia Fochmann (gitara, wokal), czyli BiFF w okrojonym składzie znakomicie wybrzmieli w sobotę 21 marca w Miejskiej Bibliotece Publicznej w Świnoujściu, znamiennie, że działo się to akurat w Światowym Dniu Poezji.

 Tego dnia zagrali właśnie nie bez oczywistego powodu, bowiem w trakcie koncertu w bibliotece poprowadzili licznie zgromadzonych słuchaczy przez świat własnych autorskich tekstów (niekiedy powstających również z udziałem młodzieży) i utworów inspirowanych twórczością tzw. „poetów przeklętych” (jak z przekorą i nieco  żartobliwie, ale przy tym z szacunkiem określają swoich ulubionych autorów) – Doroty Masłowskiej, Rafała Wojaczka, Jacka Szymkiewicza i Grzegorza Kaźmierczaka. Do tego Ania Brachczek w niekonwencjonalny sposób zabawiała aż kilkudziesięcioosobową  - ku zdumieniu organizatorów - publiczność swoimi zapowiedziami i przypowieściami.

Warto wspomnieć, że BiFF – zespół, który od 2006 roku udowadnia, że polska muzyka alternatywna może być jednocześnie bezpretensjonalna, zaskakująca i świetnie skomponowana. Założony przez byłych członków legendarnego Pogodno, od początku wyróżnia się charakterystycznym brzmieniem, błyskotliwymi tekstami i nieoczywistym podejściem do formy, udowadnia, że można skutecznie połączyć absurd, inteligencję i przebojowość.

Debiutancka płyta „Ano” (2009) zdobyła dwa Fryderyki i aż siedem nominacji. Potem były „Attenzione Bambino” (2013) – wydane we współpracy z Narodowym Centrum Kultury i Muzeum Powstania Warszawskiego – oraz „Legendy” (2018), które do dziś pozostają fascynującą podróżą po miejskich mitach i dźwiękowych eksperymentach. BiFF to nie tylko płyty – zespół tworzył też muzykę do filmu („Dżej Dżej”), spektaklu tanecznego („Legendy miejskie. Śląsk”) i słuchowiska muzycznego dla dzieci („Pestka, drops, cukierek”), pokazując, że granice między gatunkami i formatami to dla nich raczej sugestia niż ograniczenie.

Ania Brachaczek to charyzma i niepowtarzalny głos, znana również z zespołu SIQ oraz współpracy z Acid Drinkers, Muńkiem Staszczykiem, Hołdysem, Markiem Jackowskim czy Mitch & Mitch Con Il Loro Gruppo Etereofonico. Natomiast  Fochmann to z kolei, nieco w cieniu Ani mistrz brzmienia gitary w zaskakującej zmienności akordów, a przy tym także sceniczny shommen. Duet nagrodzony został w pełni zasłużonymi burzliwymi oklaskami, a jednocześnie A, Brachaczek zapowiadała swoje kolejne  koncerty w innych odsłonach zespołowych na Festiwalach EFKA i FAMA.

Wn