10.10.2013 7:25

Janusz Frączek (ale nie sam)

Regaty: Dni Morza Świnoujście - I miejsce w II grupie KWR, Bakista-cap do Darłowa - I m w II grupie KWR, Etapowe Regaty Turystyczne Trzebież - I m w II grupie KWR, Unity Line Kroslin - I m w grupie II KWR, Przyjaźni Szczecin - Jezioro Dąbskie II m w grupie II KWR, Międzyzdrojska Błękitna Wstęga Zalewu Szczecińskiego - Wapnica 2013 rok I miejsce w II grupie KWR. To wyniki tylko z tegorocznego sezonu żeglarskiego. Jak twierdzi, to nie tylko jego zasługa. Poznajmy KAPITANA ROKU 2013, a został nim Jnusz Frączek

Podczas całej naszej rozmowy towarzyszy na „Lady Dana” Danuta - małżonka Janusza. Są nierozłączni. Na wodzie czy w domu. Zawsze. Często uzupełnia wypowiedzi Janusza. Ile w nich ciepła, wzajemnego zrozumienia. Kilka lat temu kapitanem roku został Tadeusz Ciemny, który pływa wyłącznie z małżonką – Renią. Teraz tytuł zdobył Janusz, także z małżonką, co obaj bardzo podkreślają.

Mamy z Tadziem takie szczęście, że żony podzielają nasze zainteresowania, nasze hobby i razem z nami, a nawet bardziej od nas angażują się w żeglowanie. Mają chęć żeglować, no i wygrywać. Kilka dekad spędzonych razem na jachcie dało w końcu rezultaty. My z żoną nie posiłkujemy się żadnymi załogami, tylko cały czas pływamy we dwoje

Czy to nie jest nudne – w domu razem, na łódce razem

To nie jest nudne, bo wsiadając na łódkę i płynąc na regaty, to my podchodzimy do tego zupełnie inaczej. Podchodzimy do tego jak do sportu, a nie jak do codziennego życia.

Jak załogantka przyjmuje polecenia kapitana.

Po tylu latach wspólnego pływania rozumiemy się bez słów. Razem pływamy około 35 lat. Oczywiście podczas wyścigu możemy się pokłócić i to nawet kilka razy, ale po minięciu linii mety jest buziaczek, jest podziękowanie. Oczywiście z mojej inicjatywy. Chcę podkreślić, że ten zaszczytny dla mnie tytuł, to nie jest wyłącznie tylko moja zasługa. To również zasługa mojego jedynego załoganta – żony Danuty.

35 lat pływania – jak to się przekłada w życiu. Przecież od tylu lat chyba nie jesteście małżeństwem?

35 lat jesteśmy po ślubie. W pływaniu mieliśmy przerwę na wychowanie dzieci. W przyszłym roku będę obchodził taki swój jubileusz – 50 lat przygody z żeglarstwem. Zaczęło się to od ósmego roku życia, kiedy trafiłem do klubu żeglarskiego LOK, który mieścił się razem z „Czterema wiatrami”. Wtedy rozpocząłem żeglowanie i trwa to do dziś. Najpierw był LOK, potem „Cztery wiatry” pod kierownictwem nieodżałowanego Jerzego Zielińskiego, tego, który był moim pierwszym, prawdziwym trenerem. Nauczył mnie prawdziwego rzemiosła żeglarskiego. Nie tylko żeglowania, ale i prac szkutniczych, dbania o żagle ustawiania łodzi. Wszystko, co osiągnąłem w głównej mierze zawdzięczam jemu.

Z Danusią poznaliśmy się, kiedy miała 16 lat, a ja 17. Zaczęliśmy pływać już jako młodzież. Pływaliśmy na mieczówkach. Był to kadet, następnie hornet, później na finie. Potem pływaliśmy na grzywaczu.

- Mąż poszedł do wojska, a ja wychowywałam dzieci. Pływanie odłożyliśmy na kilka lat. Swoje kolejne pływanie zaczęliśmy na jachcie Melkart JK MSR. Mąż był wówczas członkiem sekcji żeglarskiej Klubu Wineta i pracował w MSR. Pływanie kontynuowaliśmy od 1994 roku. W międzyczasie oprócz wychowywania dzieci budowaliśmy dom i nabyliśmy pierwszą prywatną łódkę. - dodaje Danuta

Po likwidacji sekcji żeglarskiej w stoczni kupiliśmy na przetargu nasz ukochany jacht „Melkart” i odtąd zaczęło się nasze prawdziwe żeglowanie. Pływałem wtedy już z dziećmi i razem z nimi brałem udział w regatach. Potem mieliśmy łódkę jeziorową, która nie nadawała się na pływanie na naszych wodach, bo na zalewie warunki do pływania są raczej morskie. Potem był „Beker”, a następny jacht to ”Dana” i od niego zaczęły się nasze prawdziwe sukcesy. Po raz pierwszy puchar sezonu zdobyliśmy w 2008 roku, a następny w rok później. W 2010 roku postanowiliśmy zmienić jacht na większy. Kupiliśmy więc jacht produkcji szwedzkiej i żeglujemy na nim do dzisiaj. To jest nareszcie taki jacht, który spełnia nasze marzenia i nasze oczekiwania – kontynuuje Janusz

Więcej w papiwerowym wydaniu gazety.