08.09.2013 10:29

(Rzecz dzieje się w Winoujściu, czyli nigdzie)

Z dawnych kronik grodu – księga III (152)

Czasy ostatnimi na dworze w Szmalcborku paskudziła się coraz bardziej atmosferka smrodem większym zalatując. Dworzanie co to głównie z wicekasztelanką Bamichą zwaną takoż Pinokia za dnia każdego do czynienia mieli modły do bóstw wszelakich wnosili coby się babsko uspokoiło i żyć innym dało.Ta jednakoż nieustępliwa była i na swoim stawiać zawsze musiał bez względu na racje, a przy tem tak zdanie zmieniała z chwili na chwile, że i połapać się było trudno co jest co i w czasie jakim.

Bamicha wiedziała co robi bo przecie jak taki mętlik siała to i nikt nie może jej potem rzec że na czarne powiadała białe skoro trudno było załapać myśli początek i wymiar jej ostateczny. Łatwo jej zatem było ze wszystkiego się wyłgać, co i tak w krew weszło latami całymi, że jak z nut powiadała to co jej w momencie danym pasowało. Dworzanie zaś szału dostawali jak takowe plecenie słyszeli. Bamicha przy tem toczka w toczkę tak jak i kasztelan Oponusus mściwa wielce i pamiętliwa była. Stąd też z lubością jak mogła znęcała się nad dworzanami od niej zależnymi.

Nie tylko jedna Bamicha jednak dworzan ujeżdżała i zajeżdżała o nerwicę przyprawiając i zdrowie rujnując. Jak powiadali dworzanie i Lidzia Masełko piekło niejedno dworzanom swoim rozpętać jak się patrzy potrafiła do załamania i deprechy dworzan prowadząc. Takoż jak ci zatem patrzyło się na Szmalcbork to ci stamtąd wiało zgrozą i choróbskiem dołującym.. To ino było powodem tego, że dworzan wielu za robotą nową popatrywało i czekali jak tylko okazyja się pojawi coby czmychnąć z dworu chorobą skażonego i z ulgą wielką tedy w spokoju już oddech głęboki wziąc. Zadanie to trudne jednakoż było, bo roboty ci mało i dla wszystkich jej w Kraju Polo-polo ło.

W grodzie prócz smrodku ze Szmalcborka wszystko toczyło się utartym torem po staremu. Te co przy korycie – bez opamiętania rwali ile da się, a dobrze żyć prawo mieli ino ci co to stosowny układ wspomagający posiedli, jakiś kolesi na stołku, rodzinkę blisko władzy grodu. To już takoż trwało na tej zdziczałej wyspie Usram od Komun epoki. I przykładów ci mnożyć bez liku można. Choćby dawny policmajster Rataj co to dobre miejsce za koszta niższe po wielokroć dostał z nagła i rybskiem podwędzanym handlować począł , boć przecie z należnej działki emeryckiej policmajstra trudno wyżyć. A tak jak się z Oponususem razem za piłunią człek ugania w parze pogrywając to i chody się ma jak się patrzy. I tak wszytko pozostawało jak w wielkiej rodzinie co to ją zwali „Koza Nasza” .

Gall Anomal

(wszelkie podobieństwo do znanych współcześnie osób i sytuacji jest całkowicie przypadkowe)