24.08.2013 8:50

(Rzecz dzieje się w Winoujściu, czyli nigdzie)

Z dawnych kronik grodu – księga III (150)

Z wolna, acz nieuchronnie nadchodził czas obierania na kasztelański tron i do grodzkiego Ględziska. Trzy ćwierci kolejnych rządów Oponususa się zbliżały i te co u koryta tkwiły już dumały jak tu się utrzymać na czas kolejny, boć przecie dobrze się blisko władzy trzymać i ssać dla siebie, rodzinki oraz znajomków ile się da i na ile kasztelan łaskawie zezwoli. Takoż i kasztelan starania przeróżne czynił aby sobie zapewnić tłumów przychylność.

Tak prócz spoczywających wiekowych wojów maści różnej i ino tylko po części tych z Klanu Komuhunów mógł przecie Kasztelan Oponusus liczyć na głosu nań oddanie ze strony Flotasiów i rzeszy kibolonków do gry piłokopaczy zachęcających pohukiwaniem wszelakim przekleństwami podszytym i takoż pleceniem o wielkości. Z Flotasiami ino ten kłopot ci wielki był, że cięgiem im talarów brakowało coby ślipia cieszyć uganiającymi się za piłunią flotasiowymi piłokopaczami. Kasztalen po wielokroć zezwalał na pokaźny doraźny datek talarów dla Flotasiów, a i ta działunia jaką roku każdego dostawali była sowita, a wydatkowaniu talarów nikt się we dworze skrupulatnie nie przyglądał. Piłokopaczom cięgiem było mało i mało, a i źródełko z grodzkiego mieszka mocno wyschnięte...Trzeba było zatem cosik wydumać. I tak sobie kasztelan Oponusus wymyslił, że przy dworze w Szmalcborku począł działać najęty supermenago zbawiciel, co to miał talarowym kłopotom Flotasiów dać odpór i znaleźć jakąś sotnię przy forsie, albo i bogacza jakiego co to do piłokopaczy dokładać będzie. Oponusus łapki zacierał, że to może i pomoże, choć nowe koszta pochłaniało, ale dumał przy tem, że on sam dwie pieczenie za jednym upiecze, a już najbardziej na onych głosach kibolonków mu zależało. Tak jak sobie kasztelan posumował one głosy to wychodziło pomimo wzrostu liczby mu niechętnych, że na swoje wyjść jednak może. Nie wiadomo jednak, czy Klan Komuhunów swojego jakiego w ubieganiu się o kasztelański fotel nie wystawi i to nieco Oponususa niepokoiło...

We dworze jakaś senna letnia cichość nastała ino wokół ochronki dla zwierzaków bez chaty smród się toczył, bo cięgiem nowe sprawyo uchybieniach na jaw wychodziły. Wieścionosy od dawien dawna o przypadkach złego zwierzaków tam traktowania i braku dbałości powiadały, ale przecie Oponusus za nieomylnego się mający nikogo słychać nie chciał. I jak w wielu inszych sprawach, jak już na poważnie się co wali to dopiero rację kasztelan przyznaje, miast wcześniej coś robić. To ino o jego głupim uporze świadectwo dawało i zdawało się dowodzić, że do sprawowania władzy to się już Oponusus nie nadaje, bo prócz bezrozumnego mielenia jęzorem to działać trza a nie ino gadaniem się zasłaniać.

Gall Anomal

(wszelkie podobieństwo do znanych współcześnie osób i sytuacji jest całkowicie przypadkowe)