Synowie : Szymon z prawej i Przemek

27.07.2013 8:41

MUZYCZNA RODZINA TERESZKÓW

To jedna z dwóch takich rodzin w naszym mieście, związana z kulturą muzyczną. Są mieszkańcami Warszowa.

MAMA MAGDALENA

Od czterech lat pracuje w filii Miejskiego Domu Kultury na Warszowie. - Pierwszy wyuczony zawód: pielęgniarka. Uważam, że jeśli się jest dobrym człowiekiem, to się lubi muzykę, no i wybiera się taki zawód, który nam przynosi radość. A mnie zawsze było jakoś blisko do muzyki. Żeby się dalej realizować, to ukończyłam studia podyplomowe na wydziale wokalistyki w Szczecinie, co obecnie przekładam na pracę zawodową. Pod swoją opieką obecnie mam 52 uczestników zajęć i to w bardzo różnym wieku: solistów w zespołach wokalnych, wokalno - tanecznych, wokalno – instrumentalnych, dziecięcych i młodzieżowych. Te ostanie grają w różnych składach. Jest jeden zespół całkowicie dziewczyński, jeden mieszany i w męskiej obsadzie. To z pewnością nie jest wszystko. Będą następne. W dzisiejszych czasach dość trudno jest utrzymać młodzież, bo na wyciągnięcie ręki mamy np. internet. Trzeba więc stwarzać młodym takie warunki, żeby być przez cały czas atrakcyjnym. To nie tylko próby wokalne czy instrumentalne. To także choreografia, to stroje do występów – o wszystkim trzeba pomyśleć. A podczas wyjazdów trzeba zadbać o ich bezpieczeństwo. Co mnie bardzo cieszy, to fakt, że chętnych do zajęć jest wielu więcej niż możemy przyjąć. Każdemu zespołowi czy wykonawcy trzeba poświęcić sporo czasu, inaczej nie byłoby efektów. Do tego dodajmy mnóstwo papierkowej roboty, która musi być zrobiona.

Dla mnie satysfakcją i nagrodą za włożoną pracę są sukcesy moich podopiecznych, ich nagrody na przeglądach i festiwalach. Te nagrody to także bardzo ważna sprawa dla samych wykonawców. Wiadomo, że na przeglądach bywa bardzo różnie. Nam się czasami wydaje, że ogrom pracy włożony do przygotowania np. solisty zaowocował z świetnym wykonaniu jakiegoś utworu, że pierwsze miejsce... A tu niestety. Trzecie, wyróżnienie... To nas nauczyło, że na przeglądy nie jeździmy po miejsca, ale po to aby zdobywać doświadczenia. Wszystko robimy dla młodych, a nie dla nas.

TATA GRZEGORZ

Jest zawodowym muzykiem, a społecznie bardzo wspiera swoją wiedzą zespoły instrumentalne grające przy MDK Warszów. - Wykształcenie muzyczne, bo bez niego nie byłbym muzykiem w Orkiestrze Marynarki Wojennej . Rodzice posłali mnie do pierwszej szkoły muzycznej, kiedy miałem 10 lat i od tamtej pory cały czas się czegoś uczę. Nie jest to zajęcie dla leniwych, ponieważ w tej dziedzinie półśrodki dają ćwierć efekty - tak więc praca, praca, praca - tylko czasu ciągle brak.

Czy muzyka jest tradycją rodzinną? - Raczej nie, chociaż jak sobie przypomnę to śpiewaków imieninowych raczej nie brakowało...

Dlaczego Orkiestra Wojskowa, a nie filharmonia? - Odpowiedź nie jest prosta. Myślę,że z obecnego punktu widzenia oceniłbym to tak. Orkiestra nie ogranicza do wykonywania jednego rodzaju muzyki, jest to bardzo cenne, ponieważ z brzmień orkiestry można czerpać inspiracje do pracy z młodzieżą. W programie koncertów orkiestry mamy marsze, muzykę filmową, rozrywkową i wiele, wiele innych - a każdy z utworów niesie ze sobą inne wymagania wykonawcze, problemy techniczne i to jest bardzo rozwijające. Korzystając z okazji: pozdrawiam kolegów i koleżankę z Orkiestry. Chcę podkreślić, że obecna obsada to naprawdę muzyczni fachowcy najwyższego lotu. Warto także zaznaczyć, że Orkiestra MW daje również pewność jutra, co pozwala zachować umysł od nadmiaru problemów życia - a nie jest to bez znaczenia przy wykonywaniu tego zawodu.

Zdolności pedagogiczne. - To wygląda to tak. Moja żona jest osobą, która emanuje ciepłem i dobrocią i to Ona jest magnesem przyciągającym młodych ludzi. Razem z żoną bardzo cenimy, szanujemy i lubimy dzieci i młodzież. Myślę, że szacunek odgrywa tu bardzo ważną, jak nie decydującą rolę. Młodzi ludzie, którzy po całym dniu nauki chcą jeszcze przyjść i robić coś więcej, zasługują na wielkie uznanie (niektórzy dorośli powinni brać z nich przykład). Ja po prostu uważam, że nie ma złej młodzieży - jest tylko ta niczym nie zajęta, zatruta internetową głupotą.

Więcej w papierowym wydaniu gazety.