21.06.2013 7:22

(Rzecz dzieje się w Winoujściu, czyli nigdzie)

Z dawnych kronik grodu – księga III (142)

W prześlicznej zatoczce, gdzie krypy żaglowne stawały zwanej takoż Zatoką Knurów Czerwonych uroczystości ci wielkie były miłującym żagle wszelakie szlaki morskie letnia porą otwierające. Zerbrało się tam onuch jako to zwykle ze dworu w Szmalcborku, przystawek wszelakich w mundurkach i inszych. O dziwo jakosik nie było kasztelana Oponususa i wicekasztelanki Bamichy, co to zwyklik publiczne hołda przy byle okazyji odbierać. Była za to Czarna Otchłań, takoż Kudłatą zwana. Ta ci w swojej przemowie po wielokroć z wielką atencją w głosie Jego Nieomylność Pana Światła i Żywota, kasztelana Oponususa przywoływała. Takoż się czuło aż ciary na plecach i wypieki na obliczu, że to niby bóstwo zaocznie się zebranym objawiło poprzez owo władzy przypomnienie. To ino potwierdza żywotnie, że czas rozważyć w sercach i umysłach poddanyych grodzian coby betonowy pomnik w grodzie ustawić z kasztelanem Oponususem na piedestale i grodzkie ceremonie przenieść pod ów monument, kwiaty z okazyji różnistych tam składając.

Czasy ostatnimi pod nieobecność wypoczywającego po trudach rządzenia kasztelana, władzę w grodzie sprawowała wicekasztelanka Bamicha zwana Pinokią, a przez poniektórych też Treska Makabreska. Dopiero ci babsko sobie pofolgowało na zastraszonych dworzan żółć swoją wylewając, wibrujące tona piskliwego głosu pod niebiosa unosząc i poniżeniem szastając na lewo i prawo. Ludziska na dworze szerokim łukiem Bamichę omijali, aby nie znaleźć się w zasięgu czarnych ślip błyskawice miotających i jej niepohamowanych złości wytrysków. Tak ci babsko dworem trzęsło. To ci nie nowina zresztą była, bo Bamicha od dawna tak kroczek po kroczku czyniła i już przywykła do umniejszania wszystkich dookoła siebie wywyższając. Niepokój ogromniasty budziły wydarcia wicekasztelanki na przewodzących komnatom w Szmalcborku i to w obliczu zwykłych, szarych dworzan. Szargała autorytet onych kierujących robotą i nerwy im psowała. Takoż skutecznie działała, że Kristof Sznytko już miesięcy wiele na zdrowiu cierpi i nie wiedzieć kiedy i czy w ogóle po Bamichy postponowaniu do roboty powróci. I nie dziwi w tym wszytkim to, że nikt łba nie podniesie i na babsko do prokura Centa słów kilku nie powie, dworzanie bowiem w onych ciężkich czasach robotę płatną nieźle przecie szanowali. Dworscy łby ino po sobie tulili i co poniektórzy na grodzianach jak było ino można złość wyładowywali za swój stresowy we dworze żywot.

Z kolei ględziołki na Ględzisku o sotni naprawy kryp w Winoujściu pogadywali w obronę ją biorąc przed wrogim przejęciem przez podobną sotnię z Sierścina. Wszytkie ględziołki jak mąż jeden w obliczu magicznych okienek podpatrujących co tam gadają wsparcie swoje żywo dawali. Gadali tak o tym już z rok prawie co i żadnego wyniku nie dało. Tera znowu traktat do premierusa Tuskusa w Warsowym Grodzie wysmażyli na cud jaki licząc, a tak po prawdzie to ino sumienie własne uspokajając, że to niby wszytko zrobili. Chciałoby się rzec, że g... zrobili, bo miast spektakularnie przykuć się do bramy sotni w Winoujściu interesu grodzian broniąc papierzyska ino smażą na które nikt z powagą nie popatruje. Takie to ble ble pozoranckie się działo...

Gall Anomal

(wszelkie podobieństwo do znanych współcześnie osób i sytuacji jest całkowicie przypadkowe)